سال گذشته جامعة اسلامی دانشجویان  برنامه ای معنوی در قالب دیدار با خانوادة شهدای عموما دانشجو را ترتیب داد . این برنامه به یاری خداوند با وجود موانع و مشکلات بسیاری در مسیر اجرای آن به شکل پیوسته تا کنون ادامه داشته است .  اما امسال متاسفانه نهاد هایی سنگ اندازی بر سر راه برنامة دیدار با خانوادة شهدا را در دستور کار خود قرار دادند که وظیفة اصلی آنان پاسداشت ارزش های دفاع مقدس و تبیین شهید و فرهنگ شهادت در جامعه است .  متاسفانه پیگیری جامعة اسلامی دانشجویان دفتر کشاورزی که مجری برنامة دیدار با خانوادة شهداست همواره به سبب کارشکنی های بنیاد شهید و امور ایثارگران استان و شهرستان همدان و گروه شاهد و ایثار گر دانشگاه ، با مشکل روبرو شده است .

مسئولانی که تکیه شان بر صندلی نرم و پر ابهت ریاست با فدا شدن جوانان رشید این مرزبوم تضمین گردیده است  هر روز به بهانه ای از همکاری و ارائه کردن لیست و آدرس خانوادة شهدا شانه خالی می کنند  و دوستان ما در دفتر کشاورزی را  از دفتر ریاست به اتاق فرهنگی و از اتاق فرهنگی به اتاق تعاون  پاس داده می شوند و در نهایت با پاسخی دندان شکن روبرو می شوند : که دانشجو به این کارهای فرهنگی نیاز ندارد ، بروید درستان را بخوانید و با شهدا کار نداشته باشید .  

هیهات که شهدا چه متولیان بیداری دارند که لحظه ای از تبیین فرهنگ شهادت و معرفی شهید به عنوان الگویی ابدی کوتاهی نمی کنند ؟

به راستی شهیدی که از تمامی لذات مادی و آرزو های دنیایی خود گذشت  و جان خود را برای رسیدن به اهداف مقدسش از دست داد اگر می دانست چه افراد و با چه افکاری در راه پاسداشت خونشان حرکت می کنند و اینگونه از خون شهید دفاع می کنند و هدف شهادت را برای نسل سوم انقلاب نشان می دهند ، چه می کرد ؟

به راستی اکنون رسالت نهادی چون بنیاد شهید و گروه شاهد  دانشگاه چیست ؟ آیا این سخن امام نباید آویزة گوششان باشد که : شهدا شمع محفل بشریتند ؟ ایشان خود به گفتة خانواده های شهدا، حاضر نیستند از خانوادة شهیدی دلجویی و عیادت کنند و از سوی دیگر مانع دیدار جمعی داشجوی مشتاق می شوند ، آیا این عملکرد خود را در جهت دفن یاد شهدا و خاموش کردن شمع وجودی آنان ارزیابی می کنند  و یا در جهت اعتلای نام و یاد شهید ؟